nog maar een paar dagen

Hoi allemaal,
Het moment van de waarheid komt steeds dichterbij en het is erg moeilijk om vol te houden nu. Ik start elke dag vol goede moed en met een gezond ontbijtje en wat fruit. Dat lukt me tot tussen de middag en vooral tegen de avond breekt de snoepzin weer toe!!! GRRR, dan baal ik weer van mezelf en begin ik de volgende dag weer vol frisse tegenzin. Het lukt me nu gewoon echt niet. Ik baal er wel van, maar geef er ook maar een beetje aan toe. Ik moet dinsdag naar Gent en woensdag word ik geopereerd. Tsja, daarna zie ik wel weer verder. Ik heb al aan mijn moeder gevraagd of ze me geen snoep en chips wil geven als ik weer thuis ben en of ze gezond wil koken. Dat ging ze doen, want ze gaat ook weer opletten, dus dat komt goed uit!!! Verder gewoon geen ongezonde dingen in huis halen en dan komt het wel in orde daarna. Ik ben nu gewoon ontzettend zenuwachtig voor alles. Als ... de operatie maar goed gaat... als... het met de kinderen maar goed komt... als... de ruggenprik maar blijft werken (en daarna ook weer terug stopt met werken)... als... Quincy het maar trekt en zich niet te druk maakt om mij... als... Lodewijk maar goed op de weg blijft letten en niet met zijn hoofd bij mij in Gent zit... als..... en ga zo nog maar even door....... Mijn hoofd tolt en maalt om alles en iedereen, maar vooral ook om mezelf en mijn gezinnetje. Het zal een zware tijd worden, vrees ik, maar we komen er wel doorheen. Gelukkig heb ik veel lieve mensen om me heen (waaronder mijn lieve vriendinnen Joyce en Linda) die me gaan helpen met vanalles en natuurlijk mijn ouders en mijn schoonmoeder die elke dag (om beurten) langskomen om te koken, de kids te verzorgen en mij te vertroetelen..... wat zou ik zonder hen moeten???? Alvast bedankt!!!!!!!!!!!!!!!
Mijn gewicht komt nu dus even op de tweede plaats, mijn knietje heeft nu even voorrang.
Zodra ik terug ben uit Gent, hou ik jullie hier op de hoogte van alles wat er gebeurt is en nog komen gaat!!
Heel veel liefs
Irma