Hoi allemaal,
Vanmorgen ben ik lekker naar de winkel geweest met Lodewijk en Zita. Het was even passen en meten in de auto, maar heerlijk om buiten te zijn. De rolstoel achterin de kofferbak en met zijn drietjes naar de Golff. Zita in het wagentje en mama in de rolstoel. Dat ging supergoed. Ik kwam allemaal bekenden tegen in de winkel en heb lekker bijgekletst met iedereen. Het winkelen duurde zo wel wat langer, maar ik was blij om weer eens 'in de bewoonde wereld' te zijn!!! Misschien komt Linda me zo nog halen om een blokje te wandelen (ik hoop het wel, want het is heerlijk weer buiten) en dan is mijn dag helemaal super!!!
Liefs en tot gauw
Irma
vrijdag 25 januari 2008
dinsdag 22 januari 2008
Yes, de zon schijnt weer!!!
Hoi allemaal,
Jeetje, ik lees net dat ik vorige week maandag beloofd had om iedereeen hier op de hoogte te houden... en we zijn nu alweer ruim een week verder... da''s niet zo mooi van me he?!!
Nou, bij deze dan.
De dokter was vorige week tevreden. De operatie was technisch gezien helemaal goed gegaan en als het goed is, heb ik een grote kans op een stabiele knie na het revalideren!
Dus dat is wel goed eigenlijk.
De pijnstillers die ik heb gekregen werken ook heel goed, maar daar word ik een beetje suffig van, dus die probeer ik zoveel mogelijk 's avonds te pakken....
En verder gewoon flink wat oefeningen doen he!!!
Haha, afgelopen weekend had Quincy zijn verjaardag gevierd! Was heel gezellig, maar supervermoeiend. We lagen zondag alle 4 voor pampus op de bank :-)
Tot later
Liefs Irma
Jeetje, ik lees net dat ik vorige week maandag beloofd had om iedereeen hier op de hoogte te houden... en we zijn nu alweer ruim een week verder... da''s niet zo mooi van me he?!!
Nou, bij deze dan.
De dokter was vorige week tevreden. De operatie was technisch gezien helemaal goed gegaan en als het goed is, heb ik een grote kans op een stabiele knie na het revalideren!
Dus dat is wel goed eigenlijk.
De pijnstillers die ik heb gekregen werken ook heel goed, maar daar word ik een beetje suffig van, dus die probeer ik zoveel mogelijk 's avonds te pakken....
En verder gewoon flink wat oefeningen doen he!!!
Haha, afgelopen weekend had Quincy zijn verjaardag gevierd! Was heel gezellig, maar supervermoeiend. We lagen zondag alle 4 voor pampus op de bank :-)
Tot later
Liefs Irma
maandag 14 januari 2008
operatie achter de rug
Hoi allemaal,
Ik ben alweer terug thuis. Vrijdagmiddag mocht ik al terug naar Kloosterzande. Erg snel en eigenlijk ook een beetje onverwacht, maar zeker lekker om terug thuis te zijn! Ik had hier nog geen berichtje achtergelaten, dus bij deze....
Ik moet eerlijk zeggen dat het allemaal erg zwaar is geweest. Ik werd woensdag geopereerd. Dat bleek niet aan het begin van de dag, maar 's avonds om 18.00 kon ik pas door naar de OK. Toen bleek dat de anestesist de ruggeprik niet voor elkaar kreeg... Er werd een andere/betere anestesist bijgeroepen en gelukkig lukte de ruggeprik toen wel. Tegen kwart voor 7 begon de operatie. Ik heb een groot deel meegeluisterd en gehoord, maar halverwege de operatie hebben ze me toch in slaap gebracht. waarschijnlijk door de complexiteit van de operatie... aan het eind van de operatie, rond kwart over 10, werd ik terug wakker. Ik zag nog net dat ze de wonden aan het dichthechten waren... Er zitten 3 grote sneeën en 5 kleine sneetjes in. Het schilderij op mijn knie wordt steeds mooier .
Omdat het 's avonds dus erg laat was, mocht ik niet meer terug naar de kamer, maar moest ik op de uitslaapkamer blijven tot de volgende ochtend. Tussen allemaal piepjes en wakker wordende mensen uit de narcose, heb ik geprobeerd een beetje te slapen, maar dat viel niet mee. Ik was blij dat ik 's ochtends terug mocht naar de kamer (tegen half 10 pas). Eindelijk een boterhammetje eten...
De dokters kwamen ook nog langs die dag: er moesten nog foto's gemaakt worden en het verband mocht eraf de dag erna... en daarna mocht ik al naar huis.... YES! Vrijdagmiddag mocht ik dus naar huis. Ik moet toegeven dat het erg zwaar was. De autorit alleen al vergde een hoop energie van me, maar ik was wel heel blij dat ik thuis was.
De kinderen waren ook heel blij dat ik terug was. Ze gaan er allebei erg verschillend mee om. Zita is door het dolle heen en komt steeds aangerend en wil kroelen (wat wel erg eng is, zo dicht bij mijn knie) en Quincy is bang om me pijn te doen en komt zeker niet in de buurt van mijn knie. Hij helpt met vanalles te pakken voor me en vindt het geweldig als Lodewijk me 's avonds de prik tegen trombose geeft...... hij wil wel alles zien!!!
Nu is het dus uitrusten geblazen en vooral niks doen. Dat valt nu nog wel mee, aangezien ik veel pijn heb.... Maar de komende 8 weken mag ik niet op mijn been steunen. Mijn tippen mogen niet eens de grond raken, zei de dokter.... Pffffff, dat wordt dus nog een zware dobber, maar ik weet waar ik het voor doe!!!
De fysio komt elke dag aan huis en daar mag ik een beetje buigen en strekken, maar meer ook niet! Dus ook dat is nog erg rustig! Voorlopig dus niet veel doen, lekker lezen, beetje tv en bellen en af en toe wat internetten op de laptop.... saai, maar hard nodig voor de genezing!
Allemaal bedankt voor jullie lieve berichtjes voor de operatie en het meeleven naar de operatie toe!
Tot gauw
Liefs Irma
PS: Vanmiddag al op controle in Gent, dus ik laat nog wel weten hoe dat is afgelopen!!!
Ik ben alweer terug thuis. Vrijdagmiddag mocht ik al terug naar Kloosterzande. Erg snel en eigenlijk ook een beetje onverwacht, maar zeker lekker om terug thuis te zijn! Ik had hier nog geen berichtje achtergelaten, dus bij deze....
Ik moet eerlijk zeggen dat het allemaal erg zwaar is geweest. Ik werd woensdag geopereerd. Dat bleek niet aan het begin van de dag, maar 's avonds om 18.00 kon ik pas door naar de OK. Toen bleek dat de anestesist de ruggeprik niet voor elkaar kreeg... Er werd een andere/betere anestesist bijgeroepen en gelukkig lukte de ruggeprik toen wel. Tegen kwart voor 7 begon de operatie. Ik heb een groot deel meegeluisterd en gehoord, maar halverwege de operatie hebben ze me toch in slaap gebracht. waarschijnlijk door de complexiteit van de operatie... aan het eind van de operatie, rond kwart over 10, werd ik terug wakker. Ik zag nog net dat ze de wonden aan het dichthechten waren... Er zitten 3 grote sneeën en 5 kleine sneetjes in. Het schilderij op mijn knie wordt steeds mooier .
Omdat het 's avonds dus erg laat was, mocht ik niet meer terug naar de kamer, maar moest ik op de uitslaapkamer blijven tot de volgende ochtend. Tussen allemaal piepjes en wakker wordende mensen uit de narcose, heb ik geprobeerd een beetje te slapen, maar dat viel niet mee. Ik was blij dat ik 's ochtends terug mocht naar de kamer (tegen half 10 pas). Eindelijk een boterhammetje eten...
De dokters kwamen ook nog langs die dag: er moesten nog foto's gemaakt worden en het verband mocht eraf de dag erna... en daarna mocht ik al naar huis.... YES! Vrijdagmiddag mocht ik dus naar huis. Ik moet toegeven dat het erg zwaar was. De autorit alleen al vergde een hoop energie van me, maar ik was wel heel blij dat ik thuis was.
De kinderen waren ook heel blij dat ik terug was. Ze gaan er allebei erg verschillend mee om. Zita is door het dolle heen en komt steeds aangerend en wil kroelen (wat wel erg eng is, zo dicht bij mijn knie) en Quincy is bang om me pijn te doen en komt zeker niet in de buurt van mijn knie. Hij helpt met vanalles te pakken voor me en vindt het geweldig als Lodewijk me 's avonds de prik tegen trombose geeft...... hij wil wel alles zien!!!
Nu is het dus uitrusten geblazen en vooral niks doen. Dat valt nu nog wel mee, aangezien ik veel pijn heb.... Maar de komende 8 weken mag ik niet op mijn been steunen. Mijn tippen mogen niet eens de grond raken, zei de dokter.... Pffffff, dat wordt dus nog een zware dobber, maar ik weet waar ik het voor doe!!!
De fysio komt elke dag aan huis en daar mag ik een beetje buigen en strekken, maar meer ook niet! Dus ook dat is nog erg rustig! Voorlopig dus niet veel doen, lekker lezen, beetje tv en bellen en af en toe wat internetten op de laptop.... saai, maar hard nodig voor de genezing!
Allemaal bedankt voor jullie lieve berichtjes voor de operatie en het meeleven naar de operatie toe!
Tot gauw
Liefs Irma
PS: Vanmiddag al op controle in Gent, dus ik laat nog wel weten hoe dat is afgelopen!!!
vrijdag 4 januari 2008
nog maar een paar dagen
Hoi allemaal,
Het moment van de waarheid komt steeds dichterbij en het is erg moeilijk om vol te houden nu. Ik start elke dag vol goede moed en met een gezond ontbijtje en wat fruit. Dat lukt me tot tussen de middag en vooral tegen de avond breekt de snoepzin weer toe!!! GRRR, dan baal ik weer van mezelf en begin ik de volgende dag weer vol frisse tegenzin. Het lukt me nu gewoon echt niet. Ik baal er wel van, maar geef er ook maar een beetje aan toe. Ik moet dinsdag naar Gent en woensdag word ik geopereerd. Tsja, daarna zie ik wel weer verder. Ik heb al aan mijn moeder gevraagd of ze me geen snoep en chips wil geven als ik weer thuis ben en of ze gezond wil koken. Dat ging ze doen, want ze gaat ook weer opletten, dus dat komt goed uit!!! Verder gewoon geen ongezonde dingen in huis halen en dan komt het wel in orde daarna. Ik ben nu gewoon ontzettend zenuwachtig voor alles. Als ... de operatie maar goed gaat... als... het met de kinderen maar goed komt... als... de ruggenprik maar blijft werken (en daarna ook weer terug stopt met werken)... als... Quincy het maar trekt en zich niet te druk maakt om mij... als... Lodewijk maar goed op de weg blijft letten en niet met zijn hoofd bij mij in Gent zit... als..... en ga zo nog maar even door....... Mijn hoofd tolt en maalt om alles en iedereen, maar vooral ook om mezelf en mijn gezinnetje. Het zal een zware tijd worden, vrees ik, maar we komen er wel doorheen. Gelukkig heb ik veel lieve mensen om me heen (waaronder mijn lieve vriendinnen Joyce en Linda) die me gaan helpen met vanalles en natuurlijk mijn ouders en mijn schoonmoeder die elke dag (om beurten) langskomen om te koken, de kids te verzorgen en mij te vertroetelen..... wat zou ik zonder hen moeten???? Alvast bedankt!!!!!!!!!!!!!!!
Mijn gewicht komt nu dus even op de tweede plaats, mijn knietje heeft nu even voorrang.
Zodra ik terug ben uit Gent, hou ik jullie hier op de hoogte van alles wat er gebeurt is en nog komen gaat!!
Heel veel liefs
Irma
Het moment van de waarheid komt steeds dichterbij en het is erg moeilijk om vol te houden nu. Ik start elke dag vol goede moed en met een gezond ontbijtje en wat fruit. Dat lukt me tot tussen de middag en vooral tegen de avond breekt de snoepzin weer toe!!! GRRR, dan baal ik weer van mezelf en begin ik de volgende dag weer vol frisse tegenzin. Het lukt me nu gewoon echt niet. Ik baal er wel van, maar geef er ook maar een beetje aan toe. Ik moet dinsdag naar Gent en woensdag word ik geopereerd. Tsja, daarna zie ik wel weer verder. Ik heb al aan mijn moeder gevraagd of ze me geen snoep en chips wil geven als ik weer thuis ben en of ze gezond wil koken. Dat ging ze doen, want ze gaat ook weer opletten, dus dat komt goed uit!!! Verder gewoon geen ongezonde dingen in huis halen en dan komt het wel in orde daarna. Ik ben nu gewoon ontzettend zenuwachtig voor alles. Als ... de operatie maar goed gaat... als... het met de kinderen maar goed komt... als... de ruggenprik maar blijft werken (en daarna ook weer terug stopt met werken)... als... Quincy het maar trekt en zich niet te druk maakt om mij... als... Lodewijk maar goed op de weg blijft letten en niet met zijn hoofd bij mij in Gent zit... als..... en ga zo nog maar even door....... Mijn hoofd tolt en maalt om alles en iedereen, maar vooral ook om mezelf en mijn gezinnetje. Het zal een zware tijd worden, vrees ik, maar we komen er wel doorheen. Gelukkig heb ik veel lieve mensen om me heen (waaronder mijn lieve vriendinnen Joyce en Linda) die me gaan helpen met vanalles en natuurlijk mijn ouders en mijn schoonmoeder die elke dag (om beurten) langskomen om te koken, de kids te verzorgen en mij te vertroetelen..... wat zou ik zonder hen moeten???? Alvast bedankt!!!!!!!!!!!!!!!
Mijn gewicht komt nu dus even op de tweede plaats, mijn knietje heeft nu even voorrang.
Zodra ik terug ben uit Gent, hou ik jullie hier op de hoogte van alles wat er gebeurt is en nog komen gaat!!
Heel veel liefs
Irma
Abonneren op:
Posts (Atom)