volle kracht vooruit!

Hoi allemaal,

Daar ben ik weer eens. Het heeft hier qua gewicht flink geschommeld. Afgelopen weekend zat ik weer op 79, maar ondertussen is daar wel alweer wat vanaf. Ik moet gewoon streng zijn voor mezelf en niet steeds denken... ach dat kan nog wel! Dus dat doe ik niet meer. Ik heb vanmorgen de diëtiste gebeld. Ik had eigenlijk gehoopt komende donderdag er al tussen te kunnen, maar helaas moet ik nog een weekje wachten. Nou ja, dat geeft me wel de gelegenheid om de komende 2 weken nog flink door te pakken. Niet te snoepen en niet meer te eten dan 125 gram aardappelen of rijst! Ik weet dat ik het kan, anders was ik al die kilo's al niet eens kwijt geweest, toch??? Dus.... volle kracht vooruit!!!

Ondertussen is Zita nu hele dagen thuis en wat is het heerlijk om weer lekker bij mijn dochter te kunnen zijn en voor haar te kunnen zorgen! Het is een supermeid en ik vind het geweldig om haar te zien spelen en te horen kletsen.

Vandaag is Quincy ook thuis en nu zijn ze lekker met zijn tweetjes aan het spelen. Heerlijk genieten door gewoon naar ze te kijken!!!

Ik ben langzaam begonnen met Zita op het potje te zetten. Elk uur proberen te plassen.. soms komt er wat, soms niks. Maar zo superblij als er een plasje uitkomt (zou het aan het plasje liggen, aan de trotse mama en Quincy óf aan het tumtummetje wat ze dan krijgt?????)

Voor Quincy zijn we op oudergesprek geweest. De juf was erg tevreden en hij was goed vooruit gegaan. Volgend jaar mag hij naar groep 3. Spannend he!!! Dat komt vast helemaal goed...

Lodewijk maakt nu weer hele lange dagen. Zijn baas heeft al die tijd heel lief flink rekening met ons gehouden. Hij mocht om 8 uur beginnnen, zodat hij de kids naar Kiekeboe kon brengen. Nu moet hij echt weer 's ochtends om 5 uur beginnen (of soms nóg vroeger) en is 's avonds weer als vanouds laat thuis (na half 9 vaak). Quincy en Zita hebben een mooie 'dank-je-wel'-tekening voor hem gemaakt en mama had een doos merci-chocolaatjes gekocht! Daar was hij wel heel blij mee hoor!!!

Tsja, en met mij gaat het zijn gangetje... Maandag ben ik naar de prof in Gent geweest en die was heel tevreden over de vooruitgang van mijn knie. Dat is wel supergoed nieuws natuurlijk! En.................................. ik mag weer kleine stukjes gaan autorijden! YES!!! Geweldig. Het enige probleem is dat ik het nog wel heel erg spannend vindt! Maar, dat komt vast goed!

Gisteren ben ik mee geweest naar de Open-Basisdag in Terneuzen. Dat was erg gezellig. Het deed me goed om iedereen weer eens te zien en lekker te kunnen kletsen over allerlei onderwijszaken. Heerlijk gewoon. Gisteravond was ik wel helemaal gebroken en moe met veel pijn, maar goed... daar hebben ze gelukkig de pijnstillers voor uitgevonden! Hahaha...

Zo, nu zijn jullie weer een beetje op de hoogte en.... op naar de 3e april!!!

Liefs Irma